Nu

Marianne Lammersen. Grounded Desire

Winnaar publieksprijs Papier Biƫnnale 2020


24 apr t/m 12 jun 2022


Marianne Lammersen. Grounded Desire
Winnaar publieksprijs Papier Biënnale 2020
24 april | 12 juni 2022


Marianne Lammersen, Zachte Landing, 2020

 

In 2020 is Marianne Lammersen (Nijland, 1984) door de bezoekers van de Papier Biënnale 2020. THUIS/HOME met ruime meerderheid gekozen tot publiekslieveling. De prijs is een solotentoonstelling in Museum Rijswijk. Van 24 april tot en met 12 juni 2022 is een ruime selectie van collages, objecten en installaties te zien uit het afgelopen decennium. Bij de tentoonstelling verschijnt een boek in gelimiteerde oplage, 160 pagina’s, 21 x 21 cm. Prijs: €25,=.

Als je zoals Marianne Lammersen in harmonie en volle tevredenheid opgroeit op het platteland, dan blijft de stad voor altijd een vreemde. Daardoor ziet zij de discrepanties, de gestructureerde chaos en de schijnbare coherentie scherper dan een geboren en getogen stedeling. Deze observaties gebruikt zij in haar werk om visuele analyses van onze tijd te maken. Met een keur aan materialen bouwt zij collages, objecten en installaties die de disbalans en de exponentiele groei van de gecultiveerde wereld verbeelden. De menselijke bouwdrift gebruikt zij als metafoor voor het nog steeds geldende vooruitgangsidee en verslaving aan het (economische) groeimodel. In haar werk zet de kunstenaar vraagtekens bij deze visie en komt met alternatieven door het natuurlijke en organische de confrontatie aan te laten gaan met ritme en regelmaat van gefabriceerde (bouw)materialen.

Lammersen idealiseert noch de stad noch het platteland, zij beweegt zich tussen deze polen door werken te construeren die balanceren tussen harmonie en chaos, tussen aantrekken en afstoten.

Zij kan dit omdat zij een stevig gegronde vrouw is die vanuit haar persoonlijke kracht de twijfel kan toelaten en vervreemding in haar werk omarmt. Voor Lammersen draagt het materiaal een grote gevoelswaarde en betekenis omdat haar ambachtelijke materiaalkeuze en het tijdrovende maakproces dat hieraan is verbonden, haar wens vervult de vertraging te koesteren. Die vertraging is voor haar een noodzaak de dingen te kunnen bestuderen, vat erop te krijgen, en tegelijkertijd een tegengeluid voor de sneltreinvaart waaraan we niet lijken te kunnen ontkomen.

Vanuit het maakproces ontstaan architectonisch ogende vormen die organisch en tactiel zijn. Zij refereren aan de gestructureerde stad, waar elke organische vorm juist ontbreekt, maar waar tegelijkertijd de georganiseerde chaos welig tiert. Door natuur en cultuur te combineren verenigt zij niet alleen wat schijnbaar onverenigbaar is, maar creëert zij voor zichzelf de ruimte te spelen met die tegenpolen. Vanuit een niet-activistische houding, maar uit nieuwsgierigheid en verbazing en soms ook uit scepsis twijfelt zij aan het tempo waarin veranderingen plaatsvinden. Willen we niet te snel en ten koste waarvan?

Marianne Lammersen, Stand your ground, 2018